Het staat in de krant

Het staat in de krant dus het is waar.

2017-06-13 09.52.21

Geplaatst in Nieuws | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Op 15 juni lees ik voor uit mijn boek

definitief_voorPERSBERICHT:

Op donderdagavond 15 juni 2017 is Yorien van den Hombergh te gast bij CLUB PROZA in de Kroeg van Klaas aan de Oosterweg 26 in Groningen. Zij zal daar enkele stukken voordragen uit haar nieuwe verhalenbundel Doe maar light, die vorige maand verscheen.

Club Proza is een literair programma dat iedere derde donderdag van de maand vanaf 20:30 uur in de Kroeg van Klaas wordt gepresenteerd en gratis toegankelijk is. Het is een gevarieerde avond, gekenmerkt door korte krachtige voordrachten. De clubschrijvers dragen er nieuw geschreven korte verhalen of columns voor. De vaste kern bestaat uit Bill Mensema, Tjitske ZuiderbaanJosé CutileiroLieke HofmanLeonieke Toering. Het is hun gewoonte om elke maand ook een of meer gastschrijvers uit te nodigen.

Yorien is in juni voor het eerst als gastschrijver bij Club Proza aanwezig. Zij schreef in de afgelopen jaren korte verhalen waarvan zij er dertig in de bundel Doe maar Light (ISBN 978-94-92699-00-8) heeft opgenomen. Yorien van den Hombergh was jarenlang werkzaam in de overheidscommunicatie in het Noorden en is thans columnist en docent.

Geplaatst in Eigen werk, Nieuws | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vleugels

​Zojuist heb ik een vlinder gered van de verdrinkingsdood. Ik vond hem gehavend in een bakje met water in de achtertuin. Voorzichtig viste ik hem er met een blaadje uit. Vliegen kon hij nog niet, daarvoor waren zijn zachte vleugels te doorweekt. Ik legde hem in de zon te drogen. Hij flapperde even moedeloos met zijn vleugel alsof hij ‘laat maar’ tegen me zei en bleef toen stil liggen. 

Ben ik nou zijn leven zinloos aan het verlengen, vroeg ik me af. Kan ik hem niet beter uit zijn lijden verlossen? Hoe doe je dat met een vlinder? Toch zeker niet met een oneerbiedige vliegenmepper? 

Ik besloot het “nog even aan te zien”.  Woorden waarin dokters hun besluiteloosheid graag verpakken. Ik beet op mijn nagels en bleef kijken. Na een paar minuten begon de vlinder weer te flapperen. Steviger deze keer. Eén natte vleugel kwam los van de grond. De andere hielp ik een beetje loskomen. 

Zojuist is de vlinder weggevlogen.

Einde bericht. 

Geplaatst in mini-verhaal | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Doe maar light zojuist verschenen

Doe maar light - Yorien van den HomberghDaar is ie dan, mijn verhalenbundel
Doe maar light.

Hierin vind je dertig verhalen die ik van 2001 tot 2010 heb geschreven. Een aantal kon je destijds al lezen op mijn website of elders, maar er staan ook enkele niet eerder gepubliceerde verhalen in.

Paperback, 227 pagina’s
ISBN 978-94-92699-00-8
Verhalenbundel
Prijs: € 19,95

Lees verder

Geplaatst in Eigen werk | Tags: , , , , | 1 reactie

Daar heb je …. merel

Vorig jaar zomer zat hier een merel in de buurt met een heel speciaal lied. Het klonk als de beginregels van de Flippertune. Niet het refrein met ‘Daar heb je Flipper’ maar het coupletje dat daaraan voorafgaat. De eerste vier noten. Elke keer als ik hem hoorde dacht ik: hé, daar heb je Flipper! En dan had ik de rest van de dag het Flipperliedje in mijn hoofd. Toen hij eenmaal een vrouwtje gevonden had en zijn gezinnetje had gesticht verdween hij van het toneel, althans zijn gezang.

Gisteren hoorde ik opeens het Flipperliedje weer! Vanaf het dak. Hij is terug! Maar toen hoorde ik het deuntje ook van verderop. En van de overkant. Flipper heeft school gemaakt! Of zou het erfelijk zijn?

flipper_damrakkertjes
Hier heb je de originele flipper >

Geplaatst in mini-verhaal | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Oorlog

Sorry, ik heb geen verstand van oorlog.  

Er is nog nooit een conflict opgelost met een bom, zegt iemand

O nee? zegt iemand anders, wel bij Hiroshima en Nagasaki.  

Komop,  zegt de eerste persoon weer, die bom was helemaal niet nodig want toen lag Japan toch al op zijn rug. 

O ja? zegt de ander,  zeg dat maar tegen de mensen die in de Jappenkampen zaten. 

Ik luister een poosje. Ze blijven bekvechten. Het lost niets op.  

Nee,  van oorlog heb ik nog steeds geen verstand. 

Geplaatst in flodders | Tags: | Een reactie plaatsen

Sinaasappels martelen

verpulvere_sinaasappelGeweld en vlagverbranding, het staat gewoon heel ver van ons af. Als we geweld op tv zien, schudden we meewarig het hoofd. Geweld is voor ons gewoon Hollywood of gebrek aan beschaving. Wij keuren geweld als oplosmiddel af. En vlagverbranding? Ach, daar trekken we onze schouders over op. Een vlaggetje meer of minder doet ons niet in razernij ontbranden. In de jaren zestig liepen we immers ook nog bh’s te verbranden, dus waar hebben we het over? Maar sinaasappels martelen. Dat gaat echt te ver.

Geplaatst in flodders, Opinie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Hemelse koffie in Waterford

Koffie is in Ierland, net als in Groot Brittannië, niet echt de moeite waard, to put it mildly. Voor koffie gaat men niet naar de Britse eilanden. Hier drinkt men thee. Sterke thee, pikzwart of met melk. Natuurlijk is na de millennial-bubble, met alle import van jonge hipsters en IT-ers in Ierland wel het een en ander veranderd in het aanbod van warme dranken. Je kunt nu naast thee en koffie zelfs een ‘cappuccino’, een  ‘latte’ of een ‘Americano’ bestellen. Maar ik vermoed dat ze voor alle koffiesoorten nog altijd gewoon Senseo pads gebruiken. Alsof het theezakjes zijn. Padje in het kopje, heet water erop, vijf minuten trekken. Klaar.

Nee, voor koffie moet je niet naar Ierland gaan.Toen wij in april 2016 een B&B boekten in de oude binnenstad van Waterford maakten we ons dan ook geen enkele illusie. We namen voor de zekerheid wat zakjes Nescafé Espresso mee om zelf de zaak een beetje op smaak te brengen. We konden natuurlijk ook thee bestellen, maar zonder koffie hou ik mijn ogen echt niet open, dus ik heb geen keus.

Onze B&B bleek een B. Een Bed Zonder Breakfast. Niet goed opgelet bij het boeken. Een prachtig oud pandje met een Italiaanse dame als landlady die voortdurend in gevecht was met de waterpomp, met wifi en met de ‘parkeerplaats’. Dat was  een minuscuul binnenplaatsje waar in theorie wel drie of vier auto’s konden staan, als je tenminste een half uur kon uittrekken voor het eindeloos heen en weer schuiven om daarna vastgezet te worden door de volgende gast. Parkeren in de binnenstad van Waterford is onbetaalbaar, dus we waagden het erop. We verbleven daarmee in een ontbijtloos guesthouse, soms zonder warm water, zonder wifi en zonder over onze auto te kunnen beschikken. Maar wel een geweldige ligging in de binnenstad! En goedkoop! Dus we klaagden nergens over.

’s Morgens zochten we naar een plekje in de stad waar we konden ontbijten. In Michael Street even verderop vonden we een coffeeshop met een aantrekkelijke naam: The Taste of Heaven. Er was een lange toonbank en er stonden misschien vijf tafeltjes, waarvan er toevallig net ééntje vrij was. Daar bestelden we roerei, een paar scones en tegen beter weten in ook maar koffie. Het tentje bleek te worden gerund door een Pools echtpaar, van wie Joanna prachtige taarten kon bakken voor bijzondere gelegenheden. Als je naar het toilet wou, moest je vragen om de sleutel want alleen klanten mochten er een plasje doen. De Ierse radio stond aan. Een discussie met een pastoor over dagelijkse vraagstukken waar hij over adviseerde. We luisterden ademloos. Kom daar maar eens om in Nederland.

(tekst gaat verder onder het plaatje)

tasteofheaven_aterford_2016-04-28-11-42-23

En toen kwam de koffie! Koffie met een Kapital K. Heerlijk. We waren blij verrast met deze on-Ierse smaak en bestelden nog een tweede kopje, en een derde. Inderdaad, een hemelse smaak. Middenin de stad die al meer dan duizend jaar oud is. De Vikingen streken er ooit neer en bouwden er een nederzetting. Lang voordat de koffie werd uitgevonden. En de thee, for that matter. Maar de Taste of Heaven maakte alles goed.

We bleven bijna een week in Waterford en elke ochtend namen we er ons ontbijt, behalve als het tentje gesloten was, zoals op zondagmorgen. We gaven ze eindeloos veel complimenten en elke keer een dikke fooi en tot slot ook nog een uitstekende beoordeling via internet.

Maar. Helaas. Goede koffie, daar zitten de Ieren helemaal niet op te wachten,zo blijkt. De coffeeshop is sinds november vorig jaar gesloten, zo lees ik op hun Facebookpagina:

‘I would like to inform all of my clients that our Coffee Shop on Michael Street is closed.
We would like to thank you for 18 months of adventure and friendliness which we have shown. At the same time informs the Taste of Heaven still exists. I will be happy to bake occasional cakes to order.
Thank you very much
Joanna “

Zo jammer. Maar we zijn blij dat we ervan hebben mogen genieten. Bedankt, Joanna!

taart_tasteofheaven_waterford

Een van de wonderlijke Poolse taarten van Joanna

 

Geplaatst in flodders | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Een verkiezingscampagne van treitervloggers

Dit is wat ik van de verkiezingscampagne verwacht.

OpinieZ

De verkiezingscampagne van 2017. Ik verheug me er niet op. Liever zou ik een paar maanden in winterslaap gaan. Want wat kunnen we ervan verwachten? Allereerst ouderwets folderen, flyeren, canvassen. Deur aan deur.

Verkiezingsbijeenkomsten in elk dorpshuis in Nederland. En op tv goedgemutste fractievoorzitters aan de talkshowtafels, in lollige entertainmentprogramma’s waarin ze zich als doorsnee BN’er gedragen, 24 uur in een Big Brotherhuis of zo. En natuurlijk : de televisiedebatten.

Poppenkast
Vier jaar geleden werd de verkiezingscampagne al betiteld als onzinnige poppenkast of ‘verkleutering’, dus ik hou mijn hart vast. We hadden in die tijd elke twee jaar verkiezingen, dus de organisatoren van tv-debatten wisten van gekkigheid niet meer wat ze moesten verzinnen. Hoe ging dat? NOS een debat. VARA een debat. De regionale omroepen een debat. RTL een debat. Iedereen een debat. Voorbeschouwingen op het debat, met open vragen aan de gespreksleider (hoe spannend gaat het worden…

View original post 430 woorden meer

Geplaatst in flodders | Een reactie plaatsen

Doe mij maar 192TV

Wij hebben  een muziekzender op de kabel met de titel 192TV . Wat een genot!   Deze zender van Veronica-coryfee Ad (“Adje”) Bouwman presenteert 24 uur per dag juweeltjes uit een onuitputtelijke voorraad videoclips met hits uit de jaren vijftig, zestig, zeventig, tachtig. Clips die veel mensen vermoedelijk destijds nooit hebben gezien maar beslist het bekijken waard zijn. 192_2016-10-14 16.26.56.jpg

De zwart-wit-filmpjes uit de jaren vijftig zijn natuurlijk schitterend, maar zelf geniet ik het meest van het enorme zeventigerjarenarchief. Niet alleen omdat ik in dat decennium opgroeide, maar vooral ook vanwege de extravagante uiterlijkheden die op de clips te zien zijn. Echt volkomen over de top is het allemaal. De outfits, de enorme kapsels en dan ook nog de onbeholpen manier waarop ze in die outfits staan te playbacken, de aandoenlijke dansers, de hobbelige filmpjes, alles.

Ik192_2016-10-17-18-08-34 zit regelmatig te giechelen op de bank over de serieus gekwelde blik van een type met met veel te veel haar, borstelige baarden of een uit de hand gelopen afro-kapsel, veel te strakke broeken met wijde pijpen en te hoge plateauzolen eronder, combinaties van felle kleuren, teveel glans en glitter.. En dan niet alleen onder de studiolampen, maar we zien ook wel eens opnames tussen de bloemperken in een stadsparkje, een drumstel op een voorbijtrekkend binnenschip, een piano op een verlaten bouwplaats in de gure wind of – hoe origineel- de hele band op het dak van een flatgebouw.

De clips komen  uit Engeland bijvoorbeeld van de BBC, Hullabaloo, Music Scene, uit Duitsland (Studio Hamburg, Beatclub, Musikladen, ZDF), natuurlijk ook uit Nederland (KRO, NCRV, VARA, AVRO, TROS)  en van de platenmaatschappijen. Ze dragen stuk voor stuk de tijdgeest in zich. De muziek is vaak ook niet echt om over naar huis te schrijven, hoewel veel songs het toch tot de top 2000 hebben weten te brengen, maar de beelden maken altijd alles goed, vooral als er op de achtergrond een onbeholpen groep hippies is ingemonteerd, die een beetje met hun armen in de lucht zwaaien alsof ze door een helikopter gered willen worden. 192_aphrodites1“Nu allemaal met je armen zwaaien, jongens!” Of zo’n  zichzelf veel te serieus nemende singer-songwriter  met bakkebaarden tot diep in de hals, een gekwelde blik, gekleed in een glanzende rode zijden kiel met sliertjes aan de mouwen, omringd  door huilende meisjes in mini-jurkjes. Eén grote carnavaleske klederdrachtshow met die bloedserieuze behaarde gezichten erboven.

Ziggo kanaal 612. Puur genieten!

Geplaatst in flodders | Tags: , , | Een reactie plaatsen