Pluk je peren in Zuurdijk

Appels kunnen zuur zijn. Over peren hoor je dat zelden. Het is dan ook verwonderlijk dat je uitgerekend in Zuurdijk een perenkwekerij kunt vinden. De perenboomgaard van de familie Loots is officieel gelegen in het buurtschap Ewer, tussen Zuurdijk en Houwerzijl.

Peren plukken

perenpluk9_roos_jacob

Roos en Jacob

Jaarlijks organiseren ze er in september  een zelfplukdag. Je kunt dan voor een zeer voordelige prijs zelf je emmers en kratten komen vullen.  Morgen, zaterdag 23 september, is het weer zo ver!

Dit jaar ben ik er helaas niet bij, maar vorig jaar wel! Ik had erover in de krant gelezen en dat klonk interessant, dus gaf ik me op als belangstellende. Ik ben gek op stoofperen maar ik had nog nooit van mijn leven een peer geplukt. Hoe hoog hingen ze eigenlijk? Ik zag hoge bomen voor me, waar je ladders tegenaan moest planten, zoals in de reclame voor Appelsientje, en legde mijn rammelende huishoudladder alvast in de achterbak van de auto. Nog eens de uitnodiging goed lezen: “Neemt u wel eigen dozen, tassen, plastieken zakken, kratten en dergelijke mee, want die hebben wij niet voorhanden. Oja, misschien ook wel rubberen laarzen, stevige schoenen en/of klompen mee, voor het geval de boomgaard beetje drassig is.” Klompen! Had ik maar klompen. Nou ja, rubberen laarzen zijn ook goed. Geen woord over een ladder.

loots_zuurdijk_google

De naam Zuurdijk komt van Zuderdijk, de vroegere zuiderdijk in het linkerbovenhoekje van de provincie Groningen. Met smaak heeft het dus niet zoveel te maken. Met dijk des te meer, want het dorp stamt uit de twaalfde eeuw, een tijd waarin de zee er vrij spel had. Bij de Sint Luciavloed van 1287 bijvoorbeeld werd de Zuiderdijk helemaal vernield en ook de Simon en Judasvloed wist een paar jaar later flink huis te houden. Het gebied  heeft een lange geschiedenis van inpolderen, onderlopen, droogmalen, inpolderen en weer onderlopen.

In de 18e en 19e eeuw had je hier een paar stinkend rijke families die voortdurend aan het polderen waren en met elkaar huwelijken sloten om hun bezittingen nog meer te laten groeien. Deze herenboeren van Zuurdijk vervingen de oude adel van Onno Tamminga van Alberda van Nijenstein en Van Starkenborgh Stachouwer en vormden een nieuwe stand die hier tot eind 19e eeuw de dienst uitmaakte. De boerenrepubliek, noemen ze die tijd. Het was vooral een boerenslimheidsrepubliek want de heren waren zo slim om na een heftige veepest-epidemie direct over te stappen op graanteelt toen er toevallig wereldwijd veel vraag naar graan was. Zo harkten ze behendig nog meer winst binnen, totdat ze uiteindelijk door de graanrepubliek in het oosten van de provincie ingehaald werden.  De herenboeren zijn er niet meer. Nu werken er gewone boeren. Ze laten schapen grazen op de dijken en koeien in de wei en verbouwen aardappels of suikerbieten. Of ze telen fruit, zoals de familie Loots.

Hier  woont ook een twintigste eeuwse boerenzoon annex voormalig gedeputeerde van de provincie Groningen voor de PvdA, thans voorzitter van de Land- en Tuinbouworganisatie. Hij zat ooit bij mij in de klas op het gymnasium in Groningen.  Er zaten wel meer boerenzonen bij mij in de klas. Hoewel ze geen klompen of  overall droegen en ook niet op een strootje kauwden, kon je toch altijd een beetje een mestgeur ruiken als ze voorbij liepen. Tenminste, dat verbeeldden wij ons, verwaande stadsnesten. Het was natuurlijk gewoon een vette roddel die wij als niet-agrarische meisjes graag in stand hielden.

peren van Loots Fruitteler

10 kg stoofperen en 5 kg handperen

En in 2016 gaat het niet-agrarische-meisje-van-toen  gewapend met man, emmer en laarzen het platteland op, op pad naar de fruitteler in Zuurdijk, via Aduard, Oldehove en Electra, waar gemaal De Waterwolf nog altijd het water via het Reitdiep terugstuurt naar de zee, via de Electraweg naar Ewer, het buurtschapje bij Zuurdijk.

De huishoudladder blijkt niet nodig. En ook de laarzen kunnen in de auto blijven, want de grond is droog en goed begaanbaar. De perenbomen zijn niet hoger dan twee meter en kunnen vanaf de grond makkelijk worden benaderd. Stoofperen, handperen. Waarom die struiken ‘bomen’ worden genoemd is me een raadsel. Het gaat erg gemakkelijk. Je vult je emmer en Jacob Loots en Roos Tapilatu zetten ‘m daarna op de weegschaal. Tien kilo, zes euro. Kassa. Glaasje perensap, stukje Groninger koek. Een fluitje van een cent. De zwarte katten Tiga en Ouzo cirkelen om de benen van Roos. Als ik vertel dat ik uit ‘stad’ kom is Jacob benieuwd of ik hier wel zou willen wonen. Ik kijk om me heen en bewonder het uitzicht.

perenpluk6_uitzicht

Het uitzicht vanuit het bedrijf Loots

De ouders van Jacob Loots begonnen vijftig jaar geleden met het fruitteeltbedrijf. De zoon constateerde in 2010 dat het niet meer uit kon en begon de fruitbomen te rooien om plaats te maken voor akkerbouw.  Sindsdien hebben ze alleen nog granen, bieten, en peren. Dertig are vol stoofperen, de Gieser Wildeman en Winterriet en Conference handperen. Het uitzicht vanaf de boerderij is nu adembenemend ver. Toch maar terug naar ‘stad’. Er moeten tenslotte tien kilo peren worden geschild en gekookt.

1001004006831273
Koken met peren
9200000082447881

peertje..

9200000060486873
Geplaatst in Nieuws, Provincie Groningen | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Leefde Johnny Cash nog maar

Leefde Johnny Cash nog maar. Hij zong naast veel andere klassiek geworden songs ook A boy named Sue. In dat lied wordt duidelijk dat je een jongen beter geen meisjesnaam kunt geven. Of juist wel! Want zijn vader had het gedaan om hem weerbaar te maken, om ‘een man van hem te maken’.

Want je kunt hoog springen of laag springen, maar het verschil tussen jongens en meisjes doet ertoe.

Een jongen met een meisjesnaam. Vragen om problemen.

It seems I had to fight my whole life through.

Some gal would giggle and I’d get red

And some guy’d laugh and I’d bust his head,

I tell ya, life ain’t easy for a boy named “Sue”.

Well, I grew up quick and I grew up mean,

My fist got hard and my wits got keen,

I’d roam from town to town to hide my shame.

But I made a vow to the moon and stars

That I’d search the honky-tonks and bars

And kill that man who gave me that awful name.”

Zijn vader: “Son, this world is rough And if a man’s gonna make it, he’s gotta be tough”.

Als de genderbendes dat horen zullen ze wild worden en met terugwerkende kracht Johnny Cash bezoedelen en bepotelen met hun misselijkmakende moralisme. Dan zullen ze hem white male chauvinist pig noemen, deze legendarisch Man in Black, en hem verbannen naar het rijk van foute artiesten. Tenminste, dat zal hun voornemen zijn. Maar dat is buiten Johnny , the boy named Sue gerekend.

Verboden? Dat zullen we nog wel eens zien! Zie je deze linkervuist? Dat is een broertje van mijn rechtervuist. Hier, pak aan, weke genderbende! Fort !

Hè. Leefde hij nog maar.

A boy named Sue

Geplaatst in flodders | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

NAM wordt herenboer in Groningen

In mijn provincie staan prachtige boerderijen, vaak zijn het architectonische hoogstandjes. Eigenlijk zijn het meer villa’s dan boerderijen. De boeren in dit gebied waren in de 18e en 19e eeuw vaak schatrijk door een slimme manier van graanhandel. Zelf werkte zo’n boer allang niet meer op het land, dat liet hij de landarbeiders doen. Of hij verpachtte zijn land. De legendarische herenboeren in Groningen, wie kent ze niet. Ze maakten ook begin 20e eeuw nog de dienst uit, waardoor de communistische partij (arbeiders aller landen!) als tegenpool in dit gebied stevige klei onder de voeten wist krijgen. Enfin, leest u vooral De Graanrepubliek van Frank Westerman er nog eens op na.

2017-07-21 15.33.53

Deze boerderij Hunzezicht aan het Reitdiep schilderde ik een paar weken geleden

Die rijke boeren-klasse is er allang niet meer. De landarbeiders evenmin, maar van de monumentale boerderijen is er nog wel een aantal over. Daarvan zijn er de nodige op de monumentenlijst geplaatst, gelukkig.

geertsemaheerd

Geertsemaheerd in Slochteren: gekocht door NAM

Maar door de aardbevingen die de provincie door de gaswinning teisteren, lopen de boerderijen en hun inwoners gevaar. Wonen kun je niet meer in een aantal van deze paleizen. Verkopen gaat evenmin. Sommige zijn al beschadigd. Daarom koopt de NAM, de Nederlandse Aardolie Maatschappij, het bedrijf dat verantwoordelijk is voor de (ellende rond de) gaswinning, deze panden op. De NAM nota bene, de meest onbetrouwbare partner die onze provincie kent, wordt dus grootgrondbezitter in onze provincie. Eigenaar van monumenten, beheerder van cultureel erfgoed. Dat gaat zelfs sociaal democraten te ver.

De bewoners kunnen weliswaar verhuizen naar een veilig gebied, maar de panden komen leeg te staan. Dit gebeurde al met meer monumentale boerderijen, zoals Geertsemaheerd in Slochteren en de monumentale boerderij uit 1860 aan de Delleweg in Stedum.

En nu ook met Boerderij Zuidpool in Usquert, zoals RTV Noord vandaag bekend maakte.

Overzicht_boerderij,_voorhuis_met_pad_-_Usquert_-_20364444_-_RCE

Zuidpool in Usquert. Gekocht door NAM

Leegstaande monumenten, dat kan niet goed gaan. En inderdaad, er komen al vandalen en dieven om de dakgoten en andere onderdelen te vernielen stelen. Daarom heeft de NAM bewaking ingesteld voor de lege panden.

Lege herenboerderijen waar de wind vrij spel heeft en de muren kraken totdat er alleen nog maar een kale terp overblijft. Wat een droefenis.

Stel je eens voor als dat met de monumentale grachtenpanden in Amsterdam zou gebeuren.

Update

Nog een Update (DvhN)

Geplaatst in flodders, Opmerkelijk, Provincie Groningen | Tags: , | Een reactie plaatsen

Ode aan Ribbum

Op Google Maps kan sinds kort het bedevaartsplaatsje Ribbum gevonden worden. Dit oord bevindt zich pal naast het fietspad langs het Reitdiep tussen Wierumerschouw en Dorkwerd, waar de schapen tegen de dijk op klimmen voor het lekkerste polletje gras en waar de insecten een zacht zoemen laten horen. De onwetende voorbijganger zonder Google Maps op zijn smartphone fietst het plaatsje achteloos voorbij.  Er is vanaf het fietspad of vanaf het water ter hoogte van scheepvaart-kilometerbordje 10 amper te zien dat zich hier een bedevaartsoordje bevindt. Maar wie het verhaal kent, houdt hier toch even eerbiedig stil om het moment in herinnering te brengen dat aanleiding vormde deze plaats tot bedevaartsoord uit te roepen.
Lees verder

Geplaatst in Eigen werk, mini-verhaal, Provincie Groningen | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Het staat in de krant

Het staat in de krant dus het is waar.

2017-06-13 09.52.21

Geplaatst in Nieuws | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Op 15 juni lees ik voor uit mijn boek

definitief_voorPERSBERICHT:

Op donderdagavond 15 juni 2017 is Yorien van den Hombergh te gast bij CLUB PROZA in de Kroeg van Klaas aan de Oosterweg 26 in Groningen. Zij zal daar enkele stukken voordragen uit haar nieuwe verhalenbundel Doe maar light, die vorige maand verscheen. Lees verder

Geplaatst in Eigen werk, Nieuws | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vleugels

​Zojuist heb ik een vlinder gered van de verdrinkingsdood. Ik vond hem gehavend in een bakje met water in de achtertuin. Voorzichtig viste ik hem er met een blaadje uit. Vliegen kon hij nog niet, daarvoor waren zijn zachte vleugels te doorweekt. Ik legde hem in de zon te drogen. Hij flapperde even moedeloos met zijn vleugel alsof hij ‘laat maar’ tegen me zei en bleef toen stil liggen.  Lees verder

Geplaatst in mini-verhaal | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Doe maar light zojuist verschenen

Doe maar light - Yorien van den HomberghDaar is ie dan, mijn verhalenbundel
Doe maar light.

Hierin vind je dertig verhalen die ik van 2001 tot 2010 heb geschreven. Een aantal kon je destijds al lezen op mijn website of elders, maar er staan ook enkele niet eerder gepubliceerde verhalen in.

Paperback, 227 pagina’s
ISBN 978-94-92699-00-8
Verhalenbundel
Prijs: € 19,95

Lees verder

Geplaatst in Eigen werk | Tags: , , , , | 1 reactie

Daar heb je …. merel

Vorig jaar zomer zat hier een merel in de buurt met een heel speciaal lied. Het klonk als de beginregels van de Flippertune. Niet het refrein met ‘Daar heb je Flipper’ maar het coupletje dat daaraan voorafgaat. De eerste vier noten. Elke keer als ik hem hoorde dacht ik: hé, daar heb je Flipper! En dan had ik de rest van de dag het Flipperliedje in mijn hoofd. Toen hij eenmaal een vrouwtje gevonden had en zijn gezinnetje had gesticht verdween hij van het toneel, althans zijn gezang. Lees verder

Geplaatst in mini-verhaal | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Oorlog

Sorry, ik heb geen verstand van oorlog.  

Er is nog nooit een conflict opgelost met een bom, zegt iemand

O nee? zegt iemand anders, wel bij Hiroshima en Nagasaki.  

Komop,  zegt de eerste persoon weer, die bom was helemaal niet nodig want toen lag Japan toch al op zijn rug. 

O ja? zegt de ander,  zeg dat maar tegen de mensen die in de Jappenkampen zaten. 

Ik luister een poosje. Ze blijven bekvechten. Het lost niets op.  

Nee,  van oorlog heb ik nog steeds geen verstand. 

Geplaatst in flodders | Tags: | Een reactie plaatsen