Sinaasappels martelen

verpulvere_sinaasappelGeweld en vlagverbranding, het staat gewoon heel ver van ons af. Als we geweld op tv zien, schudden we meewarig het hoofd. Geweld is voor ons gewoon Hollywood of gebrek aan beschaving. Wij keuren geweld als oplosmiddel af. En vlagverbranding? Ach, daar trekken we onze schouders over op. Een vlaggetje meer of minder doet ons niet in razernij ontbranden. In de jaren zestig liepen we immers ook nog bh’s te verbranden, dus waar hebben we het over? Maar sinaasappels martelen. Dat gaat echt te ver.

Geplaatst in flodders, Opinie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Hemelse koffie in Waterford

Koffie is in Ierland, net als in Groot Brittannië, niet echt de moeite waard, to put it mildly. Voor koffie gaat men niet naar de Britse eilanden. Hier drinkt men thee. Sterke thee, pikzwart of met melk. Natuurlijk is na de millennial-bubble, met alle import van jonge hipsters en IT-ers in Ierland wel het een en ander veranderd in het aanbod van warme dranken. Je kunt nu naast thee en koffie zelfs een ‘cappuccino’, een  ‘latte’ of een ‘Americano’ bestellen. Maar ik vermoed dat ze voor alle koffiesoorten nog altijd gewoon Senseo pads gebruiken. Alsof het theezakjes zijn. Padje in het kopje, heet water erop, vijf minuten trekken. Klaar.

Nee, voor koffie moet je niet naar Ierland gaan.Toen wij in april 2016 een B&B boekten in de oude binnenstad van Waterford maakten we ons dan ook geen enkele illusie. We namen voor de zekerheid wat zakjes Nescafé Espresso mee om zelf de zaak een beetje op smaak te brengen. We konden natuurlijk ook thee bestellen, maar zonder koffie hou ik mijn ogen echt niet open, dus ik heb geen keus.

Onze B&B bleek een B. Een Bed Zonder Breakfast. Niet goed opgelet bij het boeken. Een prachtig oud pandje met een Italiaanse dame als landlady die voortdurend in gevecht was met de waterpomp, met wifi en met de ‘parkeerplaats’. Dat was  een minuscuul binnenplaatsje waar in theorie wel drie of vier auto’s konden staan, als je tenminste een half uur kon uittrekken voor het eindeloos heen en weer schuiven om daarna vastgezet te worden door de volgende gast. Parkeren in de binnenstad van Waterford is onbetaalbaar, dus we waagden het erop. We verbleven daarmee in een ontbijtloos guesthouse, soms zonder warm water, zonder wifi en zonder over onze auto te kunnen beschikken. Maar wel een geweldige ligging in de binnenstad! En goedkoop! Dus we klaagden nergens over.

’s Morgens zochten we naar een plekje in de stad waar we konden ontbijten. In Michael Street even verderop vonden we een coffeeshop met een aantrekkelijke naam: The Taste of Heaven. Er was een lange toonbank en er stonden misschien vijf tafeltjes, waarvan er toevallig net ééntje vrij was. Daar bestelden we roerei, een paar scones en tegen beter weten in ook maar koffie. Het tentje bleek te worden gerund door een Pools echtpaar, van wie Joanna prachtige taarten kon bakken voor bijzondere gelegenheden. Als je naar het toilet wou, moest je vragen om de sleutel want alleen klanten mochten er een plasje doen. De Ierse radio stond aan. Een discussie met een pastoor over dagelijkse vraagstukken waar hij over adviseerde. We luisterden ademloos. Kom daar maar eens om in Nederland.

(tekst gaat verder onder het plaatje)

tasteofheaven_aterford_2016-04-28-11-42-23

En toen kwam de koffie! Koffie met een Kapital K. Heerlijk. We waren blij verrast met deze on-Ierse smaak en bestelden nog een tweede kopje, en een derde. Inderdaad, een hemelse smaak. Middenin de stad die al meer dan duizend jaar oud is. De Vikingen streken er ooit neer en bouwden er een nederzetting. Lang voordat de koffie werd uitgevonden. En de thee, for that matter. Maar de Taste of Heaven maakte alles goed.

We bleven bijna een week in Waterford en elke ochtend namen we er ons ontbijt, behalve als het tentje gesloten was, zoals op zondagmorgen. We gaven ze eindeloos veel complimenten en elke keer een dikke fooi en tot slot ook nog een uitstekende beoordeling via internet.

Maar. Helaas. Goede koffie, daar zitten de Ieren helemaal niet op te wachten,zo blijkt. De coffeeshop is sinds november vorig jaar gesloten, zo lees ik op hun Facebookpagina:

‘I would like to inform all of my clients that our Coffee Shop on Michael Street is closed.
We would like to thank you for 18 months of adventure and friendliness which we have shown. At the same time informs the Taste of Heaven still exists. I will be happy to bake occasional cakes to order.
Thank you very much
Joanna “

Zo jammer. Maar we zijn blij dat we ervan hebben mogen genieten. Bedankt, Joanna!

taart_tasteofheaven_waterford

Een van de wonderlijke Poolse taarten van Joanna

 

Geplaatst in flodders | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Een verkiezingscampagne van treitervloggers

Dit is wat ik van de verkiezingscampagne verwacht.

OpinieZ

De verkiezingscampagne van 2017. Ik verheug me er niet op. Liever zou ik een paar maanden in winterslaap gaan. Want wat kunnen we ervan verwachten? Allereerst ouderwets folderen, flyeren, canvassen. Deur aan deur.

Verkiezingsbijeenkomsten in elk dorpshuis in Nederland. En op tv goedgemutste fractievoorzitters aan de talkshowtafels, in lollige entertainmentprogramma’s waarin ze zich als doorsnee BN’er gedragen, 24 uur in een Big Brotherhuis of zo. En natuurlijk : de televisiedebatten.

Poppenkast
Vier jaar geleden werd de verkiezingscampagne al betiteld als onzinnige poppenkast of ‘verkleutering’, dus ik hou mijn hart vast. We hadden in die tijd elke twee jaar verkiezingen, dus de organisatoren van tv-debatten wisten van gekkigheid niet meer wat ze moesten verzinnen. Hoe ging dat? NOS een debat. VARA een debat. De regionale omroepen een debat. RTL een debat. Iedereen een debat. Voorbeschouwingen op het debat, met open vragen aan de gespreksleider (hoe spannend gaat het worden…

View original post 430 woorden meer

Geplaatst in flodders | Een reactie plaatsen

Doe mij maar 192TV

Wij hebben  een muziekzender op de kabel met de titel 192TV . Wat een genot!   Deze zender van Veronica-coryfee Ad (“Adje”) Bouwman presenteert 24 uur per dag juweeltjes uit een onuitputtelijke voorraad videoclips met hits uit de jaren vijftig, zestig, zeventig, tachtig. Clips die veel mensen vermoedelijk destijds nooit hebben gezien maar beslist het bekijken waard zijn. 192_2016-10-14 16.26.56.jpg

De zwart-wit-filmpjes uit de jaren vijftig zijn natuurlijk schitterend, maar zelf geniet ik het meest van het enorme zeventigerjarenarchief. Niet alleen omdat ik in dat decennium opgroeide, maar vooral ook vanwege de extravagante uiterlijkheden die op de clips te zien zijn. Echt volkomen over de top is het allemaal. De outfits, de enorme kapsels en dan ook nog de onbeholpen manier waarop ze in die outfits staan te playbacken, de aandoenlijke dansers, de hobbelige filmpjes, alles.

Ik192_2016-10-17-18-08-34 zit regelmatig te giechelen op de bank over de serieus gekwelde blik van een type met met veel te veel haar, borstelige baarden of een uit de hand gelopen afro-kapsel, veel te strakke broeken met wijde pijpen en te hoge plateauzolen eronder, combinaties van felle kleuren, teveel glans en glitter.. En dan niet alleen onder de studiolampen, maar we zien ook wel eens opnames tussen de bloemperken in een stadsparkje, een drumstel op een voorbijtrekkend binnenschip, een piano op een verlaten bouwplaats in de gure wind of – hoe origineel- de hele band op het dak van een flatgebouw.

De clips komen  uit Engeland bijvoorbeeld van de BBC, Hullabaloo, Music Scene, uit Duitsland (Studio Hamburg, Beatclub, Musikladen, ZDF), natuurlijk ook uit Nederland (KRO, NCRV, VARA, AVRO, TROS)  en van de platenmaatschappijen. Ze dragen stuk voor stuk de tijdgeest in zich. De muziek is vaak ook niet echt om over naar huis te schrijven, hoewel veel songs het toch tot de top 2000 hebben weten te brengen, maar de beelden maken altijd alles goed, vooral als er op de achtergrond een onbeholpen groep hippies is ingemonteerd, die een beetje met hun armen in de lucht zwaaien alsof ze door een helikopter gered willen worden. 192_aphrodites1“Nu allemaal met je armen zwaaien, jongens!” Of zo’n  zichzelf veel te serieus nemende singer-songwriter  met bakkebaarden tot diep in de hals, een gekwelde blik, gekleed in een glanzende rode zijden kiel met sliertjes aan de mouwen, omringd  door huilende meisjes in mini-jurkjes. Eén grote carnavaleske klederdrachtshow met die bloedserieuze behaarde gezichten erboven.

Ziggo kanaal 612. Puur genieten!

Geplaatst in flodders | Tags: , , | Een reactie plaatsen

De Groningse Bryson-lijn

dribbling_en_9200000051491975Voor zijn laatste boek The road to Little Dribbling (in het Nederlands vertaald als De weg naar Little Dribbling) nam de schrijver Bill Bryson de meetlat ter hand, daartoe uitgedaagd door het Britse inburgeringsexamen dat hem (foute) feiten leerde over de langste afstand in Groot-Brittannië die je kunt afleggen zonder de zee te hoeven oversteken – ik vat het hier te kort samen, wat geen recht doet aan Brysons brille, dat geef ik toe. Die lijn gebruikt hij om wat ordening aan te brengen in zijn hernieuwde rondreis over dit ‘small island’. Hij plant zijn reis langs de lijn van Bognor Regis in het zuiden tot Cape Wrath in het uiterste noorden.

Ook ik kan de meetlat ter hand nemen. Niet voor Nederland, want die lijn heeft Man Bijt Hond al eens getrokken. Wel zou ik  kunnen zoeken naar de langste rechte lijn die er binnen de provinciegrenzen van Groningen getrokken kan worden. Een Groningse Bryson-lijn .

Je hoeft maar naar de vorm van de provincie te kijken om te begrijpen dat je bij Ter Apel moet beginnen en dan schuin omhoogklimmen naar de Lauwerszee. Wat dat betreft had het Volkslied van Groningen, Grönnens Laid, ook wel wat korter gekund. Van Lauwerszee tot Drenthe. Klaar. Of, qua metrum en rijmmogelijkheden wenselijker: Van Drenthe tot Lauwerszee, daar heb je Grönnen wel zo’n beetje mee. Nou ja, bijna dan.

provincie_Groningen_met_Bryson_lijnen2

Nu doorkruist deze lijn nog acht gemeenten maar dat zullen er binnenkort minder zijn vanwege allerhande fusies. De Groningse Bryson-lijn loopt door de gemeenten Vlagtwedde, Stadskanaal, Pekela, Veendam, Hoogezand-Sappemeer, Groningen, Winsum en De Marne. Dan mis je toch wel een hoop gemeenten.

Misschien heeft het volkslied juist een extra regel nodig. Want als je een tweede lijn dwars op de eerste zet, van Friesland tot aan de Dollard, doorkruis je meteen ook gemeenten Grootegast, Marum, Leek, nog een keer Groningen, Slochteren Delfzijl en Oldambt. Nog niet compleet! Dan ook maar een derde lijn, loodrecht naar beneden. Van Drenthe tot aan ’t Wad of vice versa. Dan doorkruis ik de gemeenten Eemsmond, Loppersum, Bedum, hé alweer Groningen, Haren. Mis ik alleen nog Zuidhorn, Ten Boer, Appingedam, Menterwolde en Bellingwedde. Is ’t wat?

Geplaatst in flodders | Een reactie plaatsen

Zet het op één A4’tje

OpinieZ

Er was #ophef over het A4’tje van de PVV. Natuurlijk was er kritiek op de inhoud: “ongrondwettelijk!”, maar ook op de vorm: “Als iemand zijn ideeën op één velletje kwijt kan, dan kan het nooit veel wezen”. Dat is de grootste misvatting van de eeuw en tekenend voor het ‘woordenland’ dat Nederland geworden is.

Feelgood
Parlementair journalisten en politiek geïnteresseerden wensen  een ‘doorwrocht verhaal’ waarin alle voorgestelde maatregelen volledig zijn ‘doorberekend’, waarin alles wordt genoemd en ook nog eens verder wordt uitgewerkt. Onze wijze premier dwingt zijn kabinetsleden om het kort te houden, maar de politieke partijen creëren liever wapperende rookgordijnen en vileine wegomleggingen, dwaallichten op elke hoek en files op de lange weg der platitudes. Ze schrapen de Dikke van Dale helemaal tot op de bodem leeg op zoek naar de juiste feelgood-woorden. Tekstschrijvers worden ingehuurd, reclamebureaus gebeld, vormgevers aangetrokken. Een leger juristen en boekhouders mag er…

View original post 389 woorden meer

Geplaatst in flodders | Een reactie plaatsen

Stel dat ik me schik

retro-vrouw-gespiegeld-fragmentStel nou, dat ik me erbij neerleg. Stel nou dat ik  niet langer een punt maak van de import van de vrouwenonderdrukking?

Stel dat ik niet meer fulmineer tegen de nadrukkelijk zichtbare vernedering op de openbare weg, de vrouwen- en homohaat op scholen, de politiek-correcte zelfcensuur van musea en openbare gebouwen?

Stel dat ik dit allemaal ga accepteren?

Stel nou, dat ik me niet meer druk maak over de volledige uitverkoop van onze moeizaam bevochten vrouwenrechten? Stel dat ik  mijn westerse vrouwenleven gewoon weer stap voor stap ga inleveren? Dat ik mijn vrijheid gewoon weer laat inperken, deze keer niet door de benepen christelijke moraal maar door de vers geïmporteerde misogyne Midden-Oostenmentaliteit? Stel dat ik me vrijwillig door deze waanzin laat inpakken zoals de linkse intellectuelen vanaf hun ivoren torens zo graag lopen te stimuleren?

Stel dat ik me vrijwillig alle verworvenheden laat afnemen door de mannelijke hoer-roepers en in-het-gezicht-spugers uit Turkije en Noord-Afrika die onze straten zijn komen bevolken? Stel dat ik voortaan ga dimmen, schuldbewust zwijgen, het hoofd buigen, mijn plaats weten?

Stel dat niet alleen ik, maar álle Nederlandse vrouwen dat zouden doen?

Hebben we dan die zo vurig gewenste maakbare samenleving, een wereld die  ‘progressief’ Nederland zo graag wil bereiken? Is dat wat ze voor ogen staat? Is dat de wens van PvdA, GroenLinks, D66 ?

 

Geplaatst in flodders, Opinie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen