Vleugels

​Zojuist heb ik een vlinder gered van de verdrinkingsdood. Ik vond hem gehavend in een bakje met water in de achtertuin. Voorzichtig viste ik hem er met een blaadje uit. Vliegen kon hij nog niet, daarvoor waren zijn zachte vleugels te doorweekt. Ik legde hem in de zon te drogen. Hij flapperde even moedeloos met zijn vleugel alsof hij ‘laat maar’ tegen me zei en bleef toen stil liggen. 

Ben ik nou zijn leven zinloos aan het verlengen, vroeg ik me af. Kan ik hem niet beter uit zijn lijden verlossen? Hoe doe je dat met een vlinder? Toch zeker niet met een oneerbiedige vliegenmepper? 

Ik besloot het “nog even aan te zien”.  Woorden waarin dokters hun besluiteloosheid graag verpakken. Ik beet op mijn nagels en bleef kijken. Na een paar minuten begon de vlinder weer te flapperen. Steviger deze keer. Eén natte vleugel kwam los van de grond. De andere hielp ik een beetje loskomen. 

Zojuist is de vlinder weggevlogen.

Einde bericht. 

Over YorienvdH

Columnist bij OpinieZ. Auteur van 'Doe maar light'. Taaljuf. Strenge redacteur. Volgens sommigen een chagrijn. Voor het Vrije Woord. Beledigen moet kunnen!
Dit bericht werd geplaatst in mini-verhaal en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s