Het beste verjaardagspartijtje ooit

Toen ik een jaar of tien was, was ik bevriend met Gertrude. Zij woonde in dezelfde straat, een aantal huizen verderop en we kwamen regelmatig bij elkaar over de vloer. Haar vader was typisch een man van twaalf ambachten, dertien ongelukken. Dan weer was hij vertegenwoordiger en lag zijn auto vol met speelgoed, dan weer was hij rijinstructeur en had zijn auto plotseling een L op de achterbak.  Maar eerlijk gezegd kon het mij niet zoveel schelen wat de vaders van mijn vriendinnetjes deden, zolang ik maar met hun dochters kon optrekken.

In die dagen was het zo dat kinderen hun verjaardag gewoon met een paar vriendinnen thuis vierden. Geen pretparken, duur clownsbezoek of speurtochten in de bossen. Gewoon samenkomen in het huis van het feestvarken, je cadeautje afgeven in ruil voor een lekker stuk taart en ranja en dan maar spelletjes doen. Zakdoekje leggen, ezeltje prik, dat werk. Dus toen mijn vriendinnen en ik in het najaar weer eens uitgenodigd werden voor het verjaardagspartijtje van Gertrude rekenden we op niets anders dan taart, ranja en stoelendans en daar hadden we vrede mee.

Maar dat jaar was Gertrudes vader toevallig ergens als dansleraar begonnen en besloot hij het hele gezelschap van jonge meiden te tracteren op een dans op de muziek van Mungo Jerry: In the Summertime. Meisjes en dansen, dat wil nog wel eens in goede aarde vallen. En inderdaad. We waren meteen enthousiast. We oefenden een groepsdans, overigens lang voordat de vogeltjesdans werd uitgevonden, hè. Gertrudes vader deed pasje voor pasje voor, en wij –  tegenover hem in een rij – deden pasje voor pasje na. We oefenden net zo lang tot we de hele dans helemaal onder de knie hadden. Keer op keer startte hij de grammofoon en weerklonk:

‘In the Summertime, when the weather is high,
You can stretch right up and touch the sky,
When the weather’s fine,
You got women, you got women on your mind,

Have a drink, have a drive,
Go out and see what you can find’

.. en deden wij onze meisjesdans tegenover de vader van Gertrude. We deden er de hele middag over, terwijl de taart stond te verpieteren en de ranja verschraalde.

Nog weken daarna dansten de kinderen de Summertime-dans, op straat of binnen, bij hun ouders in de woonkamer, en we leerden de pasjes aan onze zusjes. Het was het beste verjaardagspartijtje dat ik ooit gehad heb. Helaas veranderde Gertrudes vader daarna weer van baan, zodat het bij één dansje is gebleven.

 

Over YorienvdH

Columnist bij OpinieZ.com. Vrijheidsschrijver. Politiek Incorrect.
Dit bericht werd geplaatst in flodders, mini-verhaal en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s